Czym jest Psychologia Procesu?

Psychologia Procesu, znana również jako Psychologia Zorientowana na Proces, to podejście terapeutyczne stworzone przez Arnolda Mindella, amerykańskiego psychoterapeutę i fizyka, na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. Wywodzi się z psychologii analitycznej Carla Gustava Junga, ale integruje także elementy pracy z ciałem, snami, duchowością, ruchem i dynamiką społeczną.

Główne założenia psychologii procesu

Psychologia procesu opiera się na przekonaniu, że wszystko, co nam się przydarza – sny, objawy fizyczne, konflikty, emocje, napięcia – ma znaczenie i może prowadzić do głębszego zrozumienia siebie. Zamiast tłumić trudne doświadczenia, terapeuta pomaga klientowi “podążać za procesem”, czyli za tym, co się pojawia i próbuje się ujawnić – zarówno świadomie, jak i nieświadomie.

W czym może pomóc psychologia procesu?

Psychoterapia w tym nurcie może być pomocna w przypadku:

• kryzysów emocjonalnych

• problemów w relacjach

• trudności zawodowych

• stanów lękowych i depresyjnych

• pracy z traumą

• rozwijania samoświadomości i potencjału twórczego

Podejście to sprawdza się również w pracy z osobami neuroatypowymi, w towarzyszeniu osobom w procesach żałoby czy transformacji życiowych.

Jak wyglądają sesje psychoterapeutyczne?

Sesje prowadzone w nurcie psychologii procesu są dopasowane do indywidualnych potrzeb klienta. Terapeuta może pracować z:

• rozmową

• analizą snów

• przejawami w ciele (np. napięciem, bólem)

• ruchem i symbolami

• technikami pracy z wewnętrznymi głosami i częściami osobowości

Ważnym elementem jest stworzenie bezpiecznej, akceptującej przestrzeni, w której klient może swobodnie eksplorować swoje doświadczenia – także te niejednoznaczne czy trudne.

Podsumowanie

Psychologia procesu to głębokie, holistyczne podejście, które pomaga odkryć znaczenie ukryte za życiowymi trudnościami. To nie tylko terapia, ale też droga rozwoju osobistego, która uczy, jak być bliżej siebie i podążać za tym, co autentyczne.